31 Ağustos 2026
Arş. Gör. Görkem AÇAR’dan Futbolda Nöropsikoloji ve Mental Dayanıklılık Üzerine Uluslararası Yayın
İstanbul Gelişim Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi akademisyenlerinden Arş. Gör. Görkem AÇAR’ın yazarları arasında yer aldığı “Sex-Related Biological Variation and Mental Toughness in Soccer: A 2D:4D Digit-Ratio Study of Type A, Type B and Type C Classification Across Playing Positions” başlıklı çalışma, uluslararası hakemli Frontiers in Behavioral Neuroscience dergisinde yayımlandı. Çalışma 25 Ağustos 2026 tarihinde yayımlanmış olup DOI numarası 10.3389/fnbeh.2026.1934922’dir.
İstanbul Gelişim Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi akademisyenlerinden Arş. Gör. Görkem AÇAR’ın yazarları arasında yer aldığı “Sex-Related Biological Variation and Mental Toughness in Soccer: A 2D:4D Digit-Ratio Study of Type A, Type B and Type C Classification Across Playing Positions” başlıklı çalışma, uluslararası hakemli Frontiers in Behavioral Neuroscience dergisinde yayımlandı. Çalışma 25 Ağustos 2026 tarihinde yayımlanmış olup DOI numarası 10.3389/fnbeh.2026.1934922’dir.
Araştırmada, futbolcularda 2D:4D parmak uzunluk oranına dayalı biyolojik sınıflandırma, oynanan pozisyon ve mental dayanıklılık arasındaki ilişkiler incelendi. Çalışmaya Türkiye’den 270 lisanslı amatör futbolcu (241 erkek, 29 kadın) katıldı. Mental dayanıklılık Sports Mental Toughness Questionnaire (SMTQ) ile değerlendirilirken, ikinci ve dördüncü parmak uzunlukları dijital kumpas kullanılarak ölçüldü ve sporcular 2D:4D oranlarına göre Tip A, Tip B ve Tip C olarak sınıflandırıldı.
Araştırmanın dikkat çekici sonuçlarından biri, Tip B olarak sınıflandırılan futbolcuların mental dayanıklılık puanlarının Tip A ve Tip C futbolculardan anlamlı düzeyde daha yüksek olmasıydı. Tip B grubunun ortalama mental dayanıklılık puanı 47,36, Tip A grubunun 43,85, Tip C grubunun ise 44,24 olarak belirlendi (p = 0,002). Ayrıca oyuncu pozisyonları değerlendirildiğinde, savunma oyuncularının kalecilere göre daha yüksek mental dayanıklılık düzeyine sahip olduğu görüldü.
Çalışma, 2D:4D gibi nöropsikolojik ve biyolojik göstergelerin sporcuların değerlendirilmesinde geleneksel fizyolojik, teknik ve psikolojik ölçümlere tamamlayıcı bilgiler sağlayabileceğini ortaya koymaktadır. Bununla birlikte araştırmacılar, Tip A, B ve C sınıflandırmalarının doğrudan beyin kategorileri olarak değerlendirilmemesi gerektiğini ve sonuçların daha büyük, dengeli ve metodolojik açıdan güçlü örneklemlerde doğrulanmasının önemini vurgulamaktadır.
Çalışmada Arş. Gör. Görkem AÇAR; formal analiz, metodoloji, proje yönetimi ile makalenin gözden geçirilmesi ve düzenlenmesi aşamalarında katkı sağlamıştır.
Arş. Gör. Görkem AÇAR’ı ve çalışmanın tüm yazarlarını uluslararası literatüre sundukları bilimsel katkı dolayısıyla tebrik eder, başarılarının devamını dileriz.
Makaleye ulaşmak için https://www.frontiersin.org/journals/behavioral-neuroscience/articles/10.3389/fnbeh.2026.1934922/full
Araştırmada, futbolcularda 2D:4D parmak uzunluk oranına dayalı biyolojik sınıflandırma, oynanan pozisyon ve mental dayanıklılık arasındaki ilişkiler incelendi. Çalışmaya Türkiye’den 270 lisanslı amatör futbolcu (241 erkek, 29 kadın) katıldı. Mental dayanıklılık Sports Mental Toughness Questionnaire (SMTQ) ile değerlendirilirken, ikinci ve dördüncü parmak uzunlukları dijital kumpas kullanılarak ölçüldü ve sporcular 2D:4D oranlarına göre Tip A, Tip B ve Tip C olarak sınıflandırıldı.
Araştırmanın dikkat çekici sonuçlarından biri, Tip B olarak sınıflandırılan futbolcuların mental dayanıklılık puanlarının Tip A ve Tip C futbolculardan anlamlı düzeyde daha yüksek olmasıydı. Tip B grubunun ortalama mental dayanıklılık puanı 47,36, Tip A grubunun 43,85, Tip C grubunun ise 44,24 olarak belirlendi (p = 0,002). Ayrıca oyuncu pozisyonları değerlendirildiğinde, savunma oyuncularının kalecilere göre daha yüksek mental dayanıklılık düzeyine sahip olduğu görüldü.
Çalışma, 2D:4D gibi nöropsikolojik ve biyolojik göstergelerin sporcuların değerlendirilmesinde geleneksel fizyolojik, teknik ve psikolojik ölçümlere tamamlayıcı bilgiler sağlayabileceğini ortaya koymaktadır. Bununla birlikte araştırmacılar, Tip A, B ve C sınıflandırmalarının doğrudan beyin kategorileri olarak değerlendirilmemesi gerektiğini ve sonuçların daha büyük, dengeli ve metodolojik açıdan güçlü örneklemlerde doğrulanmasının önemini vurgulamaktadır.
Çalışmada Arş. Gör. Görkem AÇAR; formal analiz, metodoloji, proje yönetimi ile makalenin gözden geçirilmesi ve düzenlenmesi aşamalarında katkı sağlamıştır.
Arş. Gör. Görkem AÇAR’ı ve çalışmanın tüm yazarlarını uluslararası literatüre sundukları bilimsel katkı dolayısıyla tebrik eder, başarılarının devamını dileriz.
Makaleye ulaşmak için https://www.frontiersin.org/journals/behavioral-neuroscience/articles/10.3389/fnbeh.2026.1934922/full